ซูคราสคืออะไร?
ซูเครสเป็นเอนไซม์ย่อยอาหารที่จำเป็นซึ่งอยู่ที่ขอบพู่กันของลำไส้เล็ก ซึ่งจะเร่งปฏิกิริยาไฮโดรไลซิสของซูโครส (น้ำตาลทรายในโต๊ะ) ให้เป็นกลูโคสและฟรุกโตส ช่วยให้การดูดซึมน้ำตาลเชิงเดี่ยวเหล่านี้เข้าสู่กระแสเลือด การขาดสารซูเครส-การขาดไอโซมอลเทส (CSID) ทำให้เกิดอาการต่างๆ เช่น ปวดท้องและท้องร่วง
ทุกสิ่งที่คุณต้องการรู้
ซูคราสมีหน้าที่อะไร?
มันทำหน้าที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาในลำไส้เล็กเพื่อสลายโมเลกุลซูโครสออกเป็นน้ำตาลที่เรียบง่ายสองชนิด: กลูโคสและฟรุกโตส
อาหารอะไรที่มีซูเครสสูง?
ซูโครส (น้ำตาลทรายโต๊ะ) ที่เติมลงในอาหารแปรรูป (ฮอทดอก น้ำผลไม้รสหวาน เครื่องดื่มผลไม้ น้ำอัดลม ผลไม้กระป๋อง ซอสมะเขือเทศ ซอสสปาเก็ตตี้ ฯลฯ) ซูโครสที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติในอาหาร (น้ำเชื่อมเมเปิ้ล กากน้ำตาล ผลไม้และผัก)
อาการขาดซูเครสเป็นอย่างไร?
ภาวะพร่องซูเครสแต่กำเนิด-มักปรากฏชัดเจนหลังจากที่ทารกหย่านมและเริ่มบริโภคผลไม้ น้ำผลไม้ ธัญพืช และอาหารประเภทแป้งอื่นๆ หลังจากกลืนซูโครสหรือมอลโตสเข้าไป บุคคลที่ได้รับผลกระทบมักจะปวดท้อง ท้องอืด มีการผลิตก๊าซส่วนเกิน และท้องร่วง
ความแตกต่างระหว่างซูโครสและซูเครสคืออะไร?
ซูโครสเป็นไดแซ็กคาไรด์ที่ประกอบด้วยกลูโคสและฟรุกโตส เอนไซม์ซูเครส (หรือที่เรียกว่าซูเครส-ไอโซมอลเทส) ไฮโดรไลซ์ซูโครสเป็นโมโนแซ็กคาไรด์สององค์ประกอบ มอลโตสประกอบด้วยกลูโคสสองโมเลกุล
รายละเอียดหลัก:
ซูเครสเป็นเอนไซม์ย่อยอาหารที่กระตุ้นการไฮโดรไลซิสของซูโครสให้เป็นโมโนแซ็กคาไรด์ ฟรุกโตส และกลูโคส รูปแบบหนึ่ง ซูเครส-ไอโซมอลเทส จะถูกหลั่งในลำไส้เล็กบริเวณขอบพู่กัน[1] เอนไซม์อินเวอร์เตสซึ่งเกิดขึ้นบ่อยในพืช เชื้อรา และแบคทีเรีย ก็ไฮโดรไลซ์ซูโครส (และฟรุกโตไซด์อื่นๆ) เช่นกัน แต่โดยกลไกที่แตกต่างกัน คือ มันคือฟรุคโตซิเดส ในขณะที่ซูเครสคือกลูโคซิเดส
ซูโครสเป็นน้ำตาลที่ไม่-รีดิวซ์ ดังนั้นจะไม่ทดสอบผลบวกกับสารละลายของเบเนดิกต์ ในการทดสอบซูโครส ตัวอย่างจะได้รับซูเครส ซูโครสจะถูกไฮโดรไลซ์เป็นกลูโคสและฟรุกโตส โดยกลูโคสเป็นน้ำตาลรีดิวซ์ ซึ่งจะทดสอบผลบวกกับสารละลายของเบเนดิกต์
การทำงาน:มันจะย่อยซูโครสออกเป็นกลูโคสและฟรุกโตสซึ่งจะถูกดูดซึมต่อไป
ที่ตั้ง:พบบริเวณขอบพู่กันของลำไส้ (ไมโครวิลลี่) ของลำไส้เล็ก ซึ่งทำหน้าที่เป็นองค์ประกอบสำคัญของการย่อยอาหารในลำไส้
โครงสร้าง:มักจับคู่กับไอโซมอลเตส ทำให้เกิดซูเครส-ไอโซมอลเตสเอนไซม์เชิงซ้อน (SI)
ความบกพร่อง (CSID):การขาดเอนไซม์นี้อาจเกิดจากกรรมพันธุ์ (ทางพันธุกรรม) หรือเกิดจากการบาดเจ็บในลำไส้ ส่งผลให้เกิดอาการต่างๆ เช่น ท้องเสีย ท้องอืด มีแก๊สในช่องท้อง และปวดท้องเนื่องจากการดูดซึมผิดปกติ
การวินิจฉัยและการจัดการ:การทดสอบวินิจฉัยมักรวมถึงการทดสอบลมหายใจหรือการตรวจชิ้นเนื้อ การจัดการเกี่ยวข้องกับการจำกัดอาหารหรือการเสริม
ผลการวิเคราะห์
| รายการทดสอบ | วิธีการ / อ้างอิง | ข้อมูลจำเพาะ | ผลลัพธ์ | บทสรุป |
|---|---|---|---|---|
| บัตรประจำตัว | ใน-การอ้างสิทธิ์บัตรประจำตัว / ป้ายกำกับ | ซูคราส / อินเวอร์เตส | สอดคล้อง | ผ่าน |
| รูปร่าง | ภาพ | ขาวถึงปิด-ผงสีขาว | ผงสีขาวปิด- | ผ่าน |
| กลิ่นและรส | ประสาทสัมผัส | ลักษณะเฉพาะ | สอดคล้อง | ผ่าน |
| กิจกรรมของเอนไซม์ | การทดสอบอินเวอร์เตส/ซูเครสของซัพพลายเออร์ | NLT 0.15 SU/กรัม | 0.17 เอสยู/กรัม | ผ่าน |
| นิยามหน่วยกิจกรรม | ซัพพลายเออร์-หน่วยที่กำหนด | รายงานเท่านั้น | รายงาน SU/g แล้ว | ผ่าน |
| ความสามารถในการละลาย | การทดสอบความสามารถในการละลายน้ำ | ละลาย/กระจายตัวในน้ำ | สอดคล้อง | ผ่าน |
| pH (สารละลาย 1%) | เครื่องวัดพีเอช | 4.0 – 6.5 | 5.1 | ผ่าน |
| ขาดทุนจากการอบแห้ง | กราวิเมตริก | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 8.0% | 4.3% | ผ่าน |
| ตะกั่ว (Pb) | ICP-MS / ICP-OES | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 5.0 มก./กก | 0.19 มก./กก | ผ่าน |
| สารหนู (As) | ICP-MS / ICP-OES | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 3.0 มก./กก | 0.10 มก./กก | ผ่าน |
| แคดเมียม (ซีดี) | ICP-MS / ICP-OES | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.5 มก./กก | < 0.05 mg/kg | ผ่าน |
| ปรอท (ปรอท) | ICP-MS / ICP-OES | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 0.5 มก./กก | < 0.01 mg/kg | ผ่าน |
| จำนวนจานทั้งหมด | จำนวนจาน | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 50,000 CFU/g | 1.8 × 10ลูกบาศก์ซีเอฟยู/กรัม | ผ่าน |
| โคลิฟอร์ม | จำนวนจาน | น้อยกว่าหรือเท่ากับ 30 CFU/g | < 10 CFU/g | ผ่าน |
| อี. โคไล | การทดสอบการขาดเรียน | เนกาทีฟ / 25 ก | ตรวจไม่พบ | ผ่าน |
| ซัลโมเนลลา | การทดสอบการขาดเรียน | เนกาทีฟ / 25 ก | ตรวจไม่พบ | ผ่าน |
กระบวนการผลิต
